X
تبلیغات
رایتل

می توان پایان نامه خانم آذر کرمیان در سال 1382 با عنوان «مبانی نظری ریاضیات قومی» نقطه شروع این حرکت دانست. ایشان در این پایان نامه با دلایل بسیار زیاد اهمیت توجه به ریاضیات قومی را اثبات نموده اند و در هفتمین کنفرانس آموزش ریاضی ایران در سال 1383 مقاله ای با عنوان «رابطه بین آموزش چند فرهنگی و ریاضیات قومی» نوشتند که کار بسیار مهمی بود.

بعد از ایشان خاکباز و موسی پور طی مقالاتی در سالهای 86 و 87 در نهمین و دهمین کنفرانس آموزش ریاضی بر استفاده از ریاضیات قومی در برنامه درسی تاکید کردند و نیز پژوهشی انجام دادند که نتیجه آن کاربردی و مفهومی نبودن کتاب ریاضی سوم راهنمایی از نظر دانش آموزان بود هر چند از نظر نویسندگان کاربردی به نظر می آمد.

در سال 86 نیز حافظی نسب بدون آن که به ریاضیات قومی اشاره ای بکند، طی مقاله ای در مجله رشد آموزش ریاضی با عنوان «تقویم ذهنی سال 1386» فرمول سالیانه ای برای محاسبه روز هفته ارائه داد که مصداق بسیار زیبایی برای ریاضیات قومی کشور ما بود. ایشان امسال نیز این فرمول سالیانه را بصورت الگوریتم در وبلاگ خود آورده اند.

عصارزادگان نیز در سال 1386 در مقاله ای با نام «هندسه در کاشی کاری های مسجد جامع اصفهان» نامی از هنر و ریاضیات قومی برد که در مجله رشد آموزش ریاضی به چاپ رسید. همچنین ایشان در سال 1390 مقاله بسیار جذابی در موضوع رابطه فیثاغورث که در طرح های مربعی شکل کاشی کاری ها پنهان بود، نوشتند.

دکتر سید حسن علم الهدایی نیز در کتاب ارزشمند «اصول آموزش ریاضی» که در سال 1388 به چاپ رسید به اهمیت ریاضیات قومی تحت موضوع «ریاضیات به عنوان یک مولفه فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی» پرداختند. ایشان با تاکید بر طبیعی تر بودن و لذت بخش تر بودن یادگیری های غیر رسمی در محیط هایی نظیر کوچه و بازار و خیابان و خانه، تفاوت و شکاف عمیقی بین ریاضیات مدرسه ای و رسمی با ریاضیات غیر رسمی طی مثال بچه های کار خیابانی برزیل متذکر می شود و مخاطب را به این فکر وادار می کند که چرا ریاضیات خانه و مدرسه گاهی اثرات مخرب روی یکدیگر می گذارند و چگونه می توان این اثر مخرب را کاهش داد؟!

البته موضوعات ریاضیات قومی ریشه در تاریخ تمدن اسلامی ما دارد. افراد مختلفی در فضای مجازی مطالبی(اعم از تاریخ و ...) در این مورد نوشته اند و یا مقالاتی به رشته تحریر در آورده اند اما هیچگاه نام ریاضیات قومی بر آن اطلاق نشد و به آن موضوعات از نظرگاه آموزش ریاضی نگریسته نشد تا آنکه توحیدی در سال 92 در پایان نامه «بررسی ریاضیات قومی و قابلیتهای آن در آموزش ریاضی» این موارد را در دو بعد اثرات آموزشی و اثرات مذهبی-فرهنگی مورد مطالعه قرار داده است و سعی کرده آن موارد را با مفاهیم ریاضی بهتر، ارتقاء دهد.